تقدیم به روان پاک شهید... 

آن هنگام که پیکر پاک شهید بر خاکهای سوزان دشت فرو می افتد

من و تو در فضای کرخت شهر چشم و گوش خود را بسته بودیم . آن

هنگام که نا له جانسوز مجروحی در گوشه ی بیمارستان بلند بود

من و تو در کمال آسایش و سلامت به سر می بردیم . آن هنگام که

غروب غم بر قلبنوجوان اسیرسنگینی می کرد من و تو در جمع گرم

خانواده آرام گرفته بودیم و ..........

بگذار حکایتاین همه ایثار ها در کنج همان سرزمین ها مدفون

بماند ...می گویند آنها که می توانند درس بخوانند و امکانش را دارند

 باید به دانشگاه بروند و آنهایی که می توانند بجنگند به مرزها

بروند . . . هر کسی را شغلی . زهی خیال باطل .

به خدا قسم عده ای از همان ها که دیگر در میان ما نیستند صدها

بار بهتر از من و تو درس می خواندند ولی آنان همه ی مرارتهای

اینجا (جبهه) را در عوض درس خواندن صرف به جان خریدند .

زیارت قبول

::: از دل هزاران شهید عبور کردی . در ایستگاه های بهشت لختی

درنگ کردی و برایت روایت کردند و گریستی . به تو گفتند که کربلا

همچنان جاریست . . .

به شهر باز می گردی دلت برای همین بیابان ها تنگ می شود . می

خواهی زار بزنی و گریه کنی . تازه با رفقایت مانوس شده بودی .

تازه فهمیده بودی که هر چه هست در گمنامی و در بیابان هاست.

راستی فکر کرده ای شهیدان چه چیزی را دیدند که همه ی جذابیت

 های شهر را رها کرده و به بیابانها آمدند؟

التماس دعا...