تشنه ی نگاه...

اندوهي سخت و طاقت فرسا وجودت را چنگ مي زند. نميداني  

چندروز است در انفرادي به سر مي بري شب در انبوه ستاره غرق

شده است.

و نگاه تشنه ي تو از پنجره مشبك، دل آسمان را مي كاود. شايد آن

ته آسمان، جايي كه كهكشان ها درهم گره مي خوردند ستاره ي

خود را بيابي كه سوسو مي زند. تنهايي و غربت تصنيف

دردآلوديست كه چون آواري در خاطرات فرومي ريزد. درد غربت را تا

 نچشي غريبي را درك نخواهياندوهي سخت و طاقت فرسا

وجودت را چنگ مي زند.

نميداني چندروز است در انفرادي به سر مي بري شب در انبوه

ستاره غرق شده است و نگاه تشنه ي تو از پنجره مشبك، دل

 آسمان را مي كاود. شايد آن ته آسمان، جايي كه كهكشان ها

درهم گره مي خوردند ستاره ي خود را بيابي كه سوسو مي زند.

تنهايي و غربت تصنيف دردآلوديست كه چون آواري در خاطرات

فرومي ريزد. درد غربت را تانچشي غريبي را درك نخواهي كرد.

زندگي همچون جويي  كرد.

زندگي همچون جويي ...

به یاد شهید سعید قره باغی زاده . شهیدی ز دیار آذربایجان از شهدای

عملیات خونین کربلای پنج

سوگند به آخرین زخمی که پیکرت بشکافت و بر تن زخمگینت رنج و

 درد نقش بست تا ما نیز با تداوم بخشیدن به راه شما مرهمی بر

 عمق زخمها در میان آتش و خون بی امان نبرد پیروزتان چون شما تا

 بارگاه ملکوتی قدس بدرقه شویم...

... و سوگند به تو ای عاشق . ای فاتح . ای رهرو . ای شاهد که

 زندان بودنت شکستی و با بال شهادت بر آستان رب بوسه ی لقاء

 زدی . راهتان ادامه دارد تا ما نیز چون شما در همیشه ی تاریخ و تا

 آنجا که خدا حضور دارد جاودانه بمانیم و بر آستان رب بوسه ی لقاء

 بزنیم انشا الله . . .

آذربایجان جانباز           انقلاب دان آیریلملز

از تهران تا ملکوت

می خوام واستون حرفهای یه دختری رو بگم که تو نشریه ی امتداد .  دکتر

 چمران این گونه نوشته اما من به طور خلاصه می گم.

تهران .پونک .پیاده روکار ما هم شده بود روزی چند بار پیاده روی

لعنتی را بالا و پایین رفتن . هیچ کس نبود که بگه آخه آدم عاقل

مگر یه تخته ی مبارکت کم است که این قدر ول معطلی . . . نمی

دانم اما همین را بگویم که دلم را خوش کرده بودم که در این کز

کردن های خیابانی و تفریح و خیلی چیزهای دیگر که وجود دارد که

می تواند برای جبران خوب باشد . همه ی ماجرا از یک روز نسبتاً سرد

 بهمن ماه شروع شد . آرش هفت هشت تا سی دیه توپ آورد

 تا برم و شب با آنها حالی کنم . آن طوری که می گفت معجونی از

موسیقی های راک و شوهای غربی و ایرانی . . . بلا فاصله رفتم تا

ببینم . وقتی کامپیوتر را روشن کردم احساس عجیبی داشتم . فکر

کردم میخواهدیه اتفاقی بیفتد مثل زلزله . وقتی اولین سی دی رو

دیدم . . . چشمهایم داشت از حدقه در می آورد . صدای یه نوحه بود .

آنقدر تعجب کردم که فکر کردم می خواهند بیایند و مرا بگیرند .بعد

سی دی رو نگاه کردم . درست بود.داشتم سوالات زیادی از ذهنم

خطور میکرد . تصاویر یه رزمنده بود که هم خیلی خوش خنده و هم

خیلی تو دل بورو . . . اول خواستم خاموش کنم اما دلم نیومد . این دل

نیومد ها یک ساعت گذشت . حالا که رفته ام مناطق عملیاتی می

فهمم که دنیا فقط پیا ده روهای پونک نیست . دنیا جاهایی دارد که

آدم احساس میکند خیلی بزرگ هست . آن وقتی که هیچ وقت به

انتهای آن نمیرسد . . .